اهداف ورزآرا

اهداف ورزآرا
مهمترین اهداف ورزش ورزآرا عبارتند از : جهت دادن به فعالیت ها و تعادل بین جسم و ذهن، همسویی با زندگی، توجه به ظرفیت ها، تداوم، همه جانبه بودن، همسویی با مذهب، ...

بسم الله الرحمن الرحیم

 

در این مقاله به تعدادی از اهداف ورزش ورزآرا می پردازیم:


1-    جهت دادن به فعالیت ها و تعادل بین جسم و ذهن:

یکی ازاهداف مهم ورزشهای تحولی ورزآرا جهت دادن به فعالیت‏های صحیح بدنی و ذهنی و تعادل بین آنهاست. در این ورزش علی رغم برخی از ورزش‏های مرسوم، صرفاً به رشد اندامها و قطور کردن ماهیچه ها و عضلات بدن توجه نمی‏شود بلکه توجه اصلي به هماهنگی میان جسم و ذهن می‏باشد.

در ورزآرا ورزشکار می‏آموزد که جسم خود را با تمرینات كششي، استقامتی، تمرکزی، تعادلی، جنبشی و تنفسی، از انواع ناخالصی‏ها که به دلیل تغذیه غلط و عدم تحرک لازم ایجاد می‏شوند، پاکسازی نماید. اما واضح است که اگر ذهن ورزشکار متعادل نباشد، حتی با وجود انجام تمرینات جسمی به نقطه مطلوب نخواهد رسید. کافی نیست که ورزشکار ساعتی به انجام تمرینات فیزیکی بپردازد اما نتواند در یک مکان شلوغ مثلاً در پشت ترافیک تعادل ذهنی خود را حفظ نماید. از این رو ورزندگان ورزآرا می‏آموزند علاوه بر تمرینات جسمی می‏بایست تمرینات ذهنی هم داشته باشند و با مراقبت و توجه روی افکارخود، حجم افکار ناپسند و غیر ضروري که حاصلي جز افزایش تنش و استرس و هرز بردن انرژی‏هایشان ندارد را کاهش دهند. از ديگر سو ورزشکاري در تعادل کامل قرار دارد که فاقد رذایل اخلاقی چون ترس، حرص، حسد، کینه و خشم باشد؛ عواملي که مثل موریانه روح و روان ما را می‏بلعد و آزارمان می‏دهد. از این رو بهداشت جسم و جان، مطابق با آموزه های اسلامی در این ورزش به کار گرفته می‏شود.

ورزندگان ورزآرا با نام و ذکر الهی ورزش را شروع می‏کنند و با نام و یاد الهی به ورزش خود پایان می‏دهند و هدف واقعی از ورزش را تعالی جسم و جان برای انسانی موفق و شایسته می‏دانند، امري که کمتردرورزشهای متداول غربی مشاهده می شود.


2- همسویی با زندگی :

یکی دیگرازاهداف مهم ورزآرا همسو شدن بازندگیست.واما باید ببینیم زندگی چه ارتباطی با ورزندگی دارد.

 

تن زنده قائم به ورزندگیست

که ورزندگی جوهر زندگیست

به ورزش گرای وسرافراز باش

که فرجام سستی سرافکندگیست

زورزش میاسای و ورزنده باش

که بنیاد هستی به ورزندگیست


همانطورکه درشعرفوق مشاهده کردید، ورزندگی مایه زندگیست. و زندگی قائم به ورزندگیست، لذا میتوان گفت ورزندگی وزندگی مکمل یکدیگرندوبه تعبیری این دو پیوند ناگسستنی باهم دارندبطوریکه درنبود یکی، دیگری هم نخواهد بود. فرض کنیدهیچ حرکت وجنبشی نباشد وبه عبارتی هیچ نوع ورزندگی وکوششی نباشد مسلماً زندگی هم وجود نخواهد داشت.البته ورزندگی، اجرای مرتب ومنظم تمرینات بدنی جهت هم سویی بازندگی سالم، کامل وتمام عیار است. (در این رابطه مقاله به سوی زندگی را مطالعه نمایید)


3- توجه به ظرفيت ها

ظرفیت‏های انسان نامحدود است اما این بدان معنا نیست که فرد بتواند تمام ظرفیت‏های خود را به یکباره بکار گیرد. این امر بایست به شکل آرام و پیوسته با توجه به ظرفیت فعلی وی انجام گیرد، در غیر این صورت ضربات جبران ناپذیری به شخص وارد خواهد آمد.ورزنده ابتدا بايد با مكانيسم ذهن آشنا شده وكنترل ذهن خویش را تا حد امكان بدست گيرد و از يكنواختي،ركود و تكرار ناآگاهانه رهاگردد تا آرام آرام خود را بهتر بشناسد.

اين لطيفه، واقعيت زندگي بسياري ازماست:درخیابان دوکارگر سخت مشغول کار بودند. یکی چاله‏ای می‏کند و دیگری آن را پر می‏نمود.شخصی با تعجب علت این کار بیهوده را از آنها جویا شد. آن دو برای لحظه ای دست از کار کشیدند و فرصتی پیش آمد تا اطراف خود را وارسی نمایند. بعد از نگاه کردن به هم با تعجب گفتند: در حقیقت ما سه نفر بودیم، یکی چاله می‏کَند، دیگری لوله در آن